Η απογραφή του 1907 έδωσε και άλλα στοιχεία εκτός από πληθυσμιακά  με τα επαγγέλματα των κατοίκων της επαρχίας Δομοκού και ηταν τα εξης:
Γεωργοί, αμπελουργοί, κηπουροί, καπνοκαλλιεργητές, δασοκόμοι κλπ 2.106 ----- Ψαράδες 56 ---- ποιμένες,αιγοβοσκοί, χοιροβοσκοί, βουκόλοι 912 ---- Αλευροποιοί (μυλωνάδες) 32 ---- Αρτοποιοίν 10 ---- Ξυλουργοί 37 ----  Βυρσοδέψες 1 ---- Σιδηρουργοί κλπ 36 ---- Βερελοποιοί 1 ---- Χρυσοχόοι 1 ---- Ωρολογοποιοί 2 ---- Υφάντριες 20 ---- Κεραμοποιοί, αγγειοπλάστες, πλινθοποιοί 5 ---- Σαγματοποιοί 11 ---- Ράφτες (άνδρες 37 γυναίκες 14) 51 ---- Υποδηματοποιοί 37 ---- ΚΟυρείς 5 ---- Ζαχαροπλάστες χαλβαδοποιοί 5 ---- Οπλοδιορθωτές 2 ---- Καλαθοποιοί, κοφινοποιοί, κοσκινοποιοί 1 ---- Οργανοπαίχτες 9 ---- Μάγειροι 5 ---- Κατασκευαστές βαφικών υλών και χημικών προϊόντων 1 ---- Φανοποιοί 1 ---- Λατόμοι, ασβεστοποιοί 19 ---- Υλοτόμοι, ανθρακείς 2 ---- Λυθοξόοι, μυλοχαράκτες 1 ---- Κτίστες 50 ---- Καπνοκόπτες, καφεκόπτες 1 ---- Πεταλωτές 9 ---- Γανωτές 9 ---- Εμπορομεσίτες 6 ---- Ζωέμποροι 1 ---- Έμποροι δημητριακών, αλευρέμποροι 5 ---- Παντοπώλεις, έμποροι εγχωρίων προϊόντων 62 ---- Ξυλέμποροι 1 ---- Κρεοπώλεις 9 ---- Οπωροπώλες 11 ---- Οινοπώλες 8 ---- Καφεπώλες 9 ---- Υφασματέμποροι, έμποροι ψιλικών 9 ---- Εμποροϋπάλληλοι κλπ. 45 ---- Στραγαλοπώλες, καστανοπώλες, αλατοπώλες 4 ---- Ιχθυοπώλες 3 ---- Ξενοδόχοι, πανδοχείς 4 ---- Αμαξηλάτες, καρραγωγείς, αγωγιάτες 57 ---- Σιδηροδρομικοί υπάλληλοι 17 ---- Γιατροί, οδοντίατροι, κτηνίατροι 7 ---- Φαμακοποιοί 1 ---- Δικηγόροι, δικολάβοι 7 ---- Συμβολαιογράφοι 1 ---- Μηχανικοί, εργολάβοι τεχνικών έργων 9 ---- Καθηγητές δάσκαλοι 20 ---- Υπάλληλοι και υπηρέτες διοικητικοί και δικαστικοί 56 ---- Δημοτικοί υπάλληλοι και υπηρέτες 8 ---- Ιερείς 34 ---- Μοναχοί 2 ----Ψάλτες και νεωκόροι 5

Τα πρόσθετα στοιχεία που μας δίνει η απογραφή του 1920 ( 19 Δεκεμβρίου 1920 ) ήταν και τα εξής:
Οι απογράφοντες με ηλικία πάνω από 9 ετών ήταν 24 (άρρενες 13, θήλεις 11). Οι ξένοι υπήκοοι ήταν 22.
Σχετικά με την απασχόληση του πληθυσμού:
Γεωργία 2.915 ---- Κτηνοτροφία 747 ---- Αλιεία 13 ---- Σιδηρουργία 38 ---- Οικοδομικές εργασίες 45 ---- Ξυλουργικές εργασίες 38 ---- Καπνοβιομηχανία 13 ---- Υποδηματοποιϊα 67 ---- Σαγματοποιία 16 ---- Ύφανση 8 ---- Ραπτική 81 ---- Έμποροι γενικά 117 ---- Ξενοδοχεία ύπνου 3 ---- Εστιατόρια 4 ---- Καφενεία 11 ---- Κομμωτήρια 7 ---- Υπηρετικό προσωπικό οικογ. 28 ---- Κληρικοί 28 ---- Δάσκαλοι καθηγητές 21 ---- Γιατροί 7 ---- Δικηγόροι 4 ---- Συμβολαιογράφοι 1 ---- Ζωγράφοι 1 ---- Μουσικοί, οργανοπαίκτες 13 ---- Κοινές γυναίκες (!!!!!!!!!!) 1 ---- Λοιποί χωρίς επάγγελμα (εισοδηματίες, συνταξιούχοι, σπουδαστές, μαθητές οικοκυρές κλπ ) 5. 636

Το 1923 διενεργήθηκε ειδική απογραφή για την καταγραφή των προσφύγων που ήρθαν στην Ελλάδα από τη Μ. Ασία και Θράκη. Η απογραφή αυτή δεν περιλαμβάνει τους πρόσφυγες που ήρθαν στις Καρυές από τη Θράκη το 1907 ούτε και του Νέου Μοναστηρίου που ήρθαν το 1925
Δομοκός πρόσφυγες άρρενες   5 θήλεις 11 σύνολο  16
Μελιταία πρόσφυγες άρρενες   2 θήλεις  2 σύνολο    4
Ομβριακή πρόσφυγες άρρενες  8 θήλεις 12 σύνολο 20
Σύνολο επαρχίας άρρενες        15 θήλεις 25 σύνολο 40

Κάποια στοιχεία από την απογραφή του έτους 1928
Οικογενειακή κατάσταση
Άγαμοι άρρενες       5.270 θήλεις  4.306 σύνολο 9.576
Χήροι άρρενες            340 θήλεις     717 σύνολο 1.057
Διαζευγμένοι άρρενες    6 θήλεις         5 σύνολο   169

Εκπαίδευση
Εγγράμματοι
(όσοι γνώριζαν γραφή και ανάγνωση) άρρενες 5.216 θήλεις 1.396 σύνολο 6.612
Αγράμματοι,                                         άρρενες 3.402 θήλεις 6.341 σύνολο 9.743
Δεν εδήλωσαν,                                      άρρενες   248 θήλεις   398 σύνολο   646
                                                                                 -------------------------------                     
                                                                                 8.866        8.135       17.001

Θρήσκευμα
Ορθόδοξοι Ελληνικής γλώσσας      16.868
Ορθόδοξοι Τουρκικής γλώσσας          117
Μουσουλμάνοι Τουρκικής γλώσσας       6
Καθολικοί Ελληνικής γλώσσας                5
Ορθόδοξοι Κουτσοβλαχικής γλώσσας     2
Καθολικοί Ιταλικής γλώσσας                   2
Λοιποί                                                       1
                                                            -------
Σύνολο                                            17.001

Ξένοι Υπήκοοι:
Αλβανοί 5 ---- Αμερικανοί 2 ---- Βούλγαροι 5 ----- Γάλλοι 2 ---- Γιουγκοσλάβοι 1 ---- Ιταλοί 4 ---- Τούρκοι 2

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΔΟΜΟΚΟΥ"

   Η πρώτη δομοκίτικη εφημερίδα είναι εκείνη, που εξέδωσε το 1927 στο Δομοκό ο Νικόλαος Α. Αντωνόπουλος και έφερε τον τίτλο "Αγροτικός Αστήρ". Η έλλειψη αρχείου δεν μας επιτρέπει να γνωρίζουμε πόσα φύλλα εξεδόθηκαν και που τυπώνονταν η εφημερίδα. Εξ' όσων όμως αναφέρει ο κ. Λεωνίδας Δημοσθ. Γαλλής κυκλοφόρησαν λίγα φύλλα και μάλιστα σε μικρό σχήμα. ήταν τετρασέλιδη εφημερίδα δίστηλη. Καταπιάνεται με τοπικά, αγροτικά, κυρίως, θέματα΄όπως η φορολογία της Δεκάτης, η ανάγκη αποξηράνσεως της λίμνης της Ξυνιάδος και η καταπολέμηση της ακρίδας, χωρίς να παραλείπει ν' ασχολείται και με "κοινωνικά" (νεκρολογία Κ.Α. Βαρβατάκη). Αρχείο δεν σώζεται παρά μόνο το υπ' αριθ. 2 φύλλο σε ιδιωτικό αρχείο. Ο Νικόλαος Α. Αντωνόπουλος υπήρξεν ένας πρωτοπόρος στην έκδοση εφημερίδας, αλλά χωρίς συνεχιστές για πολλά χρόνια, σύμφωνα πάντοτε με την εως τώρα ιστορική έρευνα. Αλλά δεν νομίζουμε να έχει εκδοθεί άλλη δομοκίτικη εφημερίδα έως το 1962

2. "Νέα του Δομοκού"  (πρώτη περίοδος 1962 - 1964, Δεύτερη περίοδος 1976 - 1981).
Ιδρυτής των ΄Νέων του Δομοκού" είναι ο γνωστός γιατρός και άλλοτε βουλευτής κ. Λεωνίδας Γαλλής. Η εφημερίδα γνώρισε δύο εκδοτικές περιόδους. Στην πρώτη περίοδο εκδότης ήταν ο κ. Κ.Κόκκινος, Διευθυντής δε και υπεύθυνος ήταν ο Δ.Ν.Τσουτσουλόπουλος, ενώ στην δεύτερη έκδοση ήταν ο Χρ. Γαλλής με διευθυντή και υπεύθυνο τον γνωστό έμπορο του Δομοκού κ. Παναγιώτη Σκλατινιώτη. Η "ταυτότητα" της εφημερίδας στην πρώτη εκδοτική περίοδο ήταν η εξής: "Όλα για τα χωριά μας ΝΕΑ ΤΟΥ ΔΟΜΟΚΟΥ Ανεξάρτητη περιοδική τοπική εφημερίδα" ενώ στη δεύτερη ήταν: "Όλα για τα χωριά μας ΝΕΑ ΤΟΥ ΔΟΜΟΚΟΥ Περιοδική τοπική εφημερίδα".
   Τόσο στην πρώτη, όσο και στην δεύτερη εκδοτική της περίοδο η εφημερίδα τυπωνόταν σε αθηναϊκά τυπογραφεία.
   Πρωτοκυκλοφόρησε την 28η Νοεμβρίου 1962 και μέχρι την 8η Ιουνίου 1963 εξεδίδετο ανελλιπώς. Τα ένδεκα (11) φέλλα της π΄ρωτης περιόδου είναι όλα δισέλιδα πεντάστηλα πυκνοτυπωμένα, ενώ της δεύτερης είναι, πλην του πρώτου, τετρασέλιδα και πάλι πεντάστηλα και περισσότερο πυκνοτυπωμένα.
   Είναι δύσκολο εγχείρημα ν' αναφερθεί κανείς στα περιεχόμενα των "Νέων του Δομοκού", διότι αυτά είναι πολλά - πάρα πολλά - και ποικίλα: Προγραμματισμός, χρηματοδότηση, εκτέλεση και εγκαινίαση λειτουργίας κοινωφελών έργων στην περιοχή Δομοκού, πνευματική κίνηση, πιστώσεις για χωριά, απολογισμοί, κοινωνική δράση, έλεγχος και κρατικών οργάνων, πολλές και ενδιαφέρουσες ειδήσεις απ' τα χωριά της επαρχίας Δομοκού, τοπικές ειδήσεις, ειδήσεις για την εκπαίδευση, νεκρολογίες, πολλά κοινωνικά, καταχφωρίσεις επιστολών, γεωργικά θέματα, η δράση του κ. Λεωνίδα Γαλλή ως βουλευτού και ανμορφωτού της επαρχίας, αθλητικές ειδήσεις, διαμαρτυρίες καλλιεργητών, ππιστώσεις για σχολεία, δραστηριότητες των δημοτικών και κοινοτικών αρχόντων, λαογραφικά θέματα, καταχώριση ονομάτων συνδρομητών της εφημερίδος είναι από τα λίγα θέματα που έχουν καταχωρισθεί στην εφημερίδα. Τα "Σημειώματα" της πρώτης εκδοτικής περιόδου και "οι απόψεις μας" της δεύτερης, που έχουν καταχωρισθεί στις σελίδες της, απεικονίζουν το θάρρος της εφημερίδας και την κοινωνική  της αποστολή


Γενικά πρόκειται για ένα αξιόλογο και κατά την γνώμη μου ανεπανάληπτο τοπικό φύλλο που "αποτέλεσε τον καθρέπτη της ζωής της περιοχής", "δεν κατηγόρησε κανένα κόμμα και προπαντός δεν έθιξε κανένα πρόσωπο", παρουσίασε ένα κομμάτι της ζωής της επαρχίας και αποτελεί τη μόνη γραπτή μαρτυρία αυτών, που συνέβηκαν στον τόπο (του Δομοκού) στις δύο περιόδους που εκδόθηκε"
   Σώζεται πλήρες το αρχείο της εφημερίδας στο "Ιστορικό Αρχείο Λαμίας", βιβλιοδετημένο σε τέσσερις (4) τόμους, ίσως να σώζεται και αλλού.
   Διέκοψαν την έκδοσή της την 20η Σεπτεμβρίου 1981 με την δήλωση "Τίποτε όμως δεν αποκλείει μια τρίτη περίοδο". Το ευχόμαστε.


3, "Θαυμακός" :
    Πρωτοκυκλοφόρησε το 1982 (αριθ. φύλλου 1 Απρίλιος - Μάιος 1982) Στην "ταυτότητα" της εφημερίδας διαβάζουμε τα εξής: "Θαυμακός", Εφημερίδα του Συλλόγου των Απανταχού Θαυμακιωτών. Δ/ντής και υπεύθυνος σύμφωνα με τον Νόμο είναι ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Αριστείδης Χρ. Πετρόπουλος (Σκαρμιτσιώτης)
    Επομένως πρόκειται για το πιο δημοσιογραφικό όργανο του Συλλόγου των καταγόμενων από τους Θαυμακούς (παλαιά Σκάρμμιτσα) της επαρχίας Δομοκού. Εκδίδεται σε μικρό σχήμα (ταμπλόιτ) και είναι τετράστηλη, ποικίλλει δε ο αριθμός των σελίδων, αφού τυπώνεται έως και οκτώ (8) σελίδες. Είναι ένα πλούσιο και πυκνοτυπωμένο φύλλο. Το περιεχόμενό του είναι: Δραστηριότητες του Συλλόγου των Θαυμακιωτών και ιατρικά, γεωπονικά και αγροτικά θέματα. Πλούσια "κοινωνικά": Γεννήσεις, βαπτίσια, αρραβώνες, γάμοι, θάνατοι, έξυπνες "σπαζοκεφαλιές", φιλολογικά, λογοτεχνικά, αθλητικά θέματα, Λαογραφικά, εγκυκλοπαιδικά, ανέκδοτες φωτογραφίες, χιούμορ, βιβλιοκριτική, προβλήματα των κατοίκων της περιοχής, συνεντεύξεις, παιδαγωγικά θέματα, φιλολογική εγκυκλοπαίδεια, στοχασμοί, άρθρα, μελέτες, αγωνιστές του 1821 απ' την επαρχία Δομοκού. Πολλά κείμενα του (αναμνήσεις κλπ) έχουν έντονο το λυρικό και συναισθηματικό στοιχείο. Ακόμη έχει: αρχαιολογικά θέματα, επετείους γεγονότων, πίνακες συνδρομητών, θρησκευτικά και εκκλησιαστικά θέματα κλπ κλπ. Συνεργάτες της εφημερίδας είναι λόγιοι, που προέρχονται τόσο απ' τη Σκαρμμιτσα, αλλά διαμένουν αλλού, όσο και απ' την γύρω περιοχή. "Ψυχή" της εφημερίδας είναι ο Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Αριστείδης Χρ. Πετρόπουλος, συνταξιούχος ναυτικός.
    Στο "Ιστορικό Αρχείο Λαμίας" βρίσκεται πλήρες το αρχείο της εφημερίδας βιβλιοδετημένο σε τόμους, ίσως να βρίσκεται και αλλού. Η εκτύπωση της γίνεται σε αθηναϊκό τυπογραφείο, όπου είναι και η έδρα της εφημερίδας.


4. "Δομοκίτικα Νέα" (1983 - 1984)
    Πρωτο κυκλοφόρισε τον Φεβρουάριο του 1983 πολυγραφημένη και με διαφορετικό τίτλο. Αρχικά ονομαζόταν "Δημοτικά Νέα" και ήταν, όπως προαναφέρθηκε, πολυγραφημένη. Της πρώτης εκίνεης εκδοτικής περιόδου κυκλοφόρησαν εφτά (7) φύλλα. (Δυστυχώς δεν σώζεται ούτε ένα στο Ιστορικό αρχείο Λαμίας)
    Το Μάρτη του 1984 η εφημερίδα περνάει "σε νέα φάση". Εκδίδεται όχι μόνο τυπωμένη, αλλά αλλάζει και τίτλο και ονομάζεται "Δομοκίτικα Νέα". Στη νέα της μορφή και ονομασία η εφημερίδα διατηρεί την παλιά αρίθμηση, αλλά προσθέτει και νέα. Έτσι λοιπόν η εντός παρενθέσεων ευρισκόμενη αρίθμηση είναι η παλιά και το νούμερο, που προηγείται είναι η νέα αριθμησή της. Της νέας αυτής εκδοτικής περιόδου σώζεται στο "Ιστορικό Αρχείο Λαμίας" τέσσερα (4) φύλλα: "αριθμ. φύλλου 4 (11) Οκτώβρης 1984". Το φύλλο αυτό θα πρέπει να είναι και το τελυταίο.
    Στην "ταυτότητα" της εφημερίδαας διαβάζουμε τα εξής: "ΔΟΜΟΚΙΤΙΚΑ ΝΕΑ", Μηνιάτικη έκδοση του Δήμου Δομοκού. Συντάσσεται από Επιτροπή. ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΥΛΗΣ Γ. ΓΟΥΡΓΙΩΤΗΣ".
    Επομένως πρόκειται για την εφημερίδα που εξέδιδε ο Δήμος Δομοκού στη διετία 1983 - 1984, ίσως και αργότερα. Ήταν εξασέλιδη και σε μεσαίο σχήμα, πάντα όμως πεντάστηλη. Κάποια "κονκάρδα" που έχει καταχωρηθεί στις σελίδες της, μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι η εφημερίδα τυπωνόταν στις τυπογραφικές εγκαταστάσεις "Γουτεμβέργιος" στη Λάρισα.
    Έχει στήλη χρονογραφήματος, λογοτεχνική σελίδα, πολλές ειδήσεις, προερχόμενες κυριώς απ΄το Δήμο Δομοκού. Έχει σελίδα σχολιογραφίας υπό τον τίτλο: "Χωρίς φόβο, αλλά με πάθος". Κυρίως όμως στις σελίδες της αποτυπώνονται οι δραστηριότητες της δημοτικής αρχής. Δεν παραλείπει να επαινεί, να ελέγχει, να υποδεικνύει λύσεις για ορισμένα φιανόμενα που παρατηρούνται στο στενότερο χώρο της επαρχίας και του Δήμου. Τέλος η φιλοκυβερνητική στάση της είναι ολοφάνερη.
    Απ' τη δεύτερη εκδοτική περιόδο σώζονται στο "Ιστορικό Αρχείο Λαμίας" τέσσερα (4) φύλλα της.
    Θα ήταν παράλειψη αν δεν αναφέραμε ότι για πρώτη φορά εκδίδεται εφημερίδα απ' τη δημοτική αρχή του ΔήμουΔομοκού, Δήμαρχος δε τότε ήταν ο κ. Βελισσάριος Γκαραγκάνης


5. "Βελεσιώτες"
    Είναι καινούργια εφημερίδα της περιοχής Δομοκού.Πρωτοκυκλοφόρησε πρόσφατα και συγκεκριμένα το 1989 (χρόνος 1ος, αριθμ. φύλλου 1, Ιούλιος - Αύγουστος -Σεπτέμβριος 1989).
    Στην ταυτότητά της αναφέρονται τα εξής: " Βελεσιώτες : ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΧΩΡΙΟ". Είναι λοιπόν ιδιοκτησία και έκδοση του Συλλόγου των καταγομένων απ' το χωριό Βελεσιώτες Δομοκού.Τυπώνεται σε μικρό σχήμα, είναι τετρασέλιδη και τετράστηλη. Η εκτύπωσή της γίνεται σε αθηναϊκό τυπογραφείο. Εκδότης - Διευθυντής και Υπεύθυνος σύμφωνα με το νόμο είναι ο πρόεδρος του Συλλόγου των Βελεσιωτών κ. Σωτήριος Πλέσσας.
    Το περιεχόμενο των "βελεσιωτών" είναι πολλά και ποικίλα: Όπως τοπική ειδησεογραφία, ιατρικά, γεωργικά, αγροτικά, αθλητικά,βιβλιοκριτικά, χιουμοριστικά και άλλα ενδιαφέροντα θέματα. Τα πλούσια "κοινωνικά" (γεννήσεις, βαπτίσια, αρραβώνες, γάμοι, θάνατοι) και η φωτογραφική πινακοθήκη προσδίδουν στην εφημερίδα έντονο τοπικό χρώμα Η ποιητική στήλη, ο πίνακας συνδρομητών, η στήλη του "θεάτρου σκιών" (Καραγκιόζης, η στήλη "Από ρόδο κι απ' αγκάθια", είναι ενδιαφέροντα κομμάτια της εφημερίδας.
    Το αρχείο της σώζεται πλήρες στο "Ιστορικό Αρχείο Λαμίας", το οποίο είχε την καλοσύνη να στείλει ο γιατρός κ. Λεωνίδας Δημ. Γαλλής.
    Τις εφημερίδες αυτές κατόρθωσα να βρω. Αν εκδόθηκε ή αν εκδίδεται άλλη δεν γνωρίζω. 'Οπως δεν γνωρίζω απολύτως για τυχόν μαθητικές εφημερίδες. Δεν αποκλείεται όμως κάτι να έχει εκδοθεί, το οποίο θα ήταν βραχύβιο - βασικό άλλωστε γνώρισμα του μαθητικού τύπου.
    Στο φτωχό τούτο δημοσίευμά μου δεν περιλαμβάνω της εφημερίδα " Φωνή της Ανάβρας" (Γούρας), διότι σήμερα το κεφαλοχώρι αυτό της επαρχίας Δομοκού υπάγεται στο Νομό Μαγνησίας.


    Περιοδικά:
Στην επαρχία Δομοκού δεν συναντάμε μόνο τις προαναφερθείσες εφημερίδες, αλλά και ένα αξιόλογο περιοδικό, που τιμάει την Ελληνική Επαρχία. Πρόκειται για τα " Χρονικά της Επαρχίας Δομοκού", που είναι έκδοση του " Λαογραφικού Ομίλου Δομοκού".
    Ιδρύθηκε το 1980 και έως τώρα έχουν κυκλοφορήσει τέσσερις (4) τόμοι (Α' 1980, Β' 1982, Γ' 1987 και Δ' 1990), "Ψυχή" του περιοδικού είναι ο γνωστός γιατρός και άλλοτε βουλευτής κ. Λεωνίδας Δημ. Γαλλής.
    Τα " Χρονικά" είναι εξειδικευμένο, κάπως, περιοδικό και προσανατολισμό στην Ιστορία και Λαογραφία.
 Έτσι λοιπόν ιστορικά κείμενα, πρωτότυπα, αποκαλυπτικά και πολύ ενδιαφέροντα έχουν καταχωρηηθεί στις σελίδες του περιοδικού. Επίσης τα λαογραφικά κείμενα παρουσιάζουν ενδιαφέρον, διότι πρόκειται περί αμέσου συλλογής με αφηγητές άνδρες και γυναίκες μεγάλης ηλικίας.
Συνεργάτε του περιοδικού είναι εκπαιδευτικοί, λαογράφοι, ιστοριοδίφες κλπ. Τυπώνεται στην Αθήνα. Στο "Ιστορικό Αρχείο Λαμίας" σώζεται πλήρες το αρχείο του.

Κανείς δεν μπορεί ν' αμφισβητήσει τη μεγάλη αξία των ωραίων εντύπων της Επαρχίας Δομοκού. Είναι μέσα επικοινωνίας των απανταχού κατοίκων της επαρχίας  αλλά και έντυπα, όπου έχουν καταχωρηθεί και θα καταχωρίζονται μελέτες με τοπικό ενδιαφέρον. Ακόμη περισσότερο, θα είναι πηγές πολύτιμων ειδήσεων για όσους πνευματικού, πολιτιστικού βίου των κατοίκων της περιοχής. Αν δεν βρίσκονται άνθρωποι για να κάνουν  υλικές και πνευματικές θυσίες για την έκδοση των εντύπων αυτών, πολλά γεγονότα δεν θα είχαν καταγραφεί, αλλά και πολλές μελέτες θα είχαν μείνει στο συρτάρι!
Τα έντυπα αυτά δεν πρακτορεύονται αλλά στέλνονται στους συνδρομητές τους.
Προσωπικά εύχομαι απρόσκοπτη εκδοτική πορεία
(ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ: Κατά το τέλος της εκτύπωσης του παρόντος τόμου -Απρίλιος 1992- μας ήρθαν τα δύο πρώτα φύλλα. Δεκέμβριος 1991 και Μάρτιος 1992, της νεοκδιδόμενης στην Αθήνα εφημερίδας ΚΑΪΤΣΑ. Η ταυτότητα της είναι: ΚΑΪΤΣΑ, περιοδική έκδοση των απανταχού Καϊτσιωτών, γραφεία Πατησίων 4, διευθυνση Δ. Παπαδοκοτσώλης. Είναι τετρασέλιδη, πεντάστηλη.