Το χωριό μας κάποτε είχε πολλούς κατοίκους. Όπως όλα άλλωστε. Ο Σ.Σταθμός είναι συνοικισμός του Πουρναρίου.

1920:535

1928:687

1940:499 και στον Σταθμό  61

1951:610 και στον Σταθμό  67

1961:705 και στον Σταθμό  78

1971:668

1981:559 και στον Σταθμό  22

2001:451

2011: 280 και στον Σταθμό 0
2021: 237

2031;

Ο αναδασμός έγινε το έτος 1961 ο πρώτος, το 1965 στην Κουζλόπα, ο δεύτερος και τρίτος το 1971.

Ο ηλεκτροφωτισμός έγινε το 1968.

Η ύδρευση ξεκίνησε το 1968 και ολοκληρώθηκε το 1971.

Το σχολείο λειτουργούσε με πολλούς μαθητές. Στοιχεία μπορείτε να διαβάσετε σε παλιότερη ανάρτηση ΕΔΩ

Γραμματείς της Κοινότητας μέχρι το έτος 1958 διετέλεσαν ως έκτακτοι:

Παπαλέξης Σταμούλης

Λιακόπουλος Χρήστος

Ο δάσκαλος Ταρκάσης Ταξιάρχης

Ζηκούλης Ιωάννης

Από το 1959 μέχρι συνταξιοδότησης (1991) υπηρέτησε ο Παπαδόπουλος Δημήτριος, Από το 1991 μέχρι την συνένωση με τον Δήμο Δομοκού η Γεωργούλα Αναστασία.

Υπήρχε Πολιτιστικός Σύλλογος καθώς και δύο ομάδες  ποδοσφαίρου την "ΔΟΞΑ" και τον "ΗΡΑΚΛΗ"

Υπάρχουν πολλές βρύσες δείτε τις ΕΔΩ

Πως τα λέμε; Δείτε ΕΔΩ

Εκτός από την γεωργία και την κτηνοτροφία υπήρχαν και κάποιοι με επαγγέλματα της εποχής. Για μερικούς που μπόρεσα να συγκεντρώσω στοιχεία δείτε ΕΔΩ

Από το 1883 έως 1912 άνηκε στο Δήμο Θαυμακού το οποίο αποτελούσαν τα εξής χωριά:

Δομοκός, Γιακαρόμπα (Αγραπιδιά), Βαρδαλή, Σκάρμιτσα (Θαυμακός ), Κουζλόπα, Πουρνάρι, Τσιφλικάκι, Λεύκα, Γερακλί, Βούζι, Βελεσιώτες, Άνω Αγόριανη, Εκκάρα, Μασλί (Γαβράκια), Τσουφλάρι (Σοφιάδα), Τσιόμπα ή Μπεκλιλέρ (ήταν στην περιοχή του Νέου Μοναστηρίου) Αϊδουμοσλί (ήταν κοντά στην Αχλαδιά τώρα δεν υπάρχει) Καρατζάλι (Αχλαδιά) και Τσατμά (Πετρωτό)

Στις 5-5-1897 στην περιοχή του Δομοκού διεξήχθη η κυριότερη μάχη του ελληνοτουρκικού πολέμου.

Με την συνθήκη του Βερολίνου [16-6-1880] και με την Πρεσβευτική διάσκεψη της Κων/λης [10-4-1881], καθορίστηκαν τα νέα ελληνοτουρκικά σύνορα. Έτσι από το 1881 ολόκληρη η Θεσσαλία –μαζί και η επαρχία Δομοκού- απελευθερώθηκε από τους Τούρκους και ανήκει από τότε στην Ελλάδα. Το 1893 ο τότε Πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών Χαρίλαος Τρικούπης διεκήρυξε την πτώχευση του κράτους και ανέστειλε την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ελλάδας προς τους δανειστές προηγούμενων δανείων.



Πριν τη μάχη στην περιοχή μας, δόθηκαν μάχες στην Μελούνα, μεταξύ Τυρνάβου - Ελασσόνας [6-4-1897] και στα Φάρσαλα [23-4-1897].
Τελειώνοντας οι παραπάνω μάχες οι περισσότεροι Έλληνες στρατιώτες πέταξαν τους σάκους τους με τις αποσκευές τους, γιατί ήταν μεγάλο το βάρος και εμπόδιζε στην πεζοπορία τους. Έτσι στην περιοχή μας όταν έφτασαν είχαν μόνο τον οπλισμό τους. Οι στρατιώτες έμεναν εκτεθειμένοι στο κρύο και στην βροχή, που ήταν αδιάκοπη εκείνη την εποχή.
Κατά πληροφορίες οι Τούρκοι προχωρούσαν από τα Φάρσαλα προς την περιοχή μας με 60.000 στρατό. Εναντίον των Τουρκικών δυνάμεων οι Έλληνες παρατάξανε: 139 λόχους πεζικού, 3 λόχους μηχανικού, 7 ίλες ιππικού, 85 πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων και 943 εθελοντές. Η συνολική δύναμη δεν ξεπερνούσε τους 30.000 άνδρες.
Το μέτωπο 25 χιλιομέτρων άρχιζε από το χωριό Χαλαμπρέζι και προχωρούσε ανατολικά στα χωριά Ασλανάρ, Κάτω Αγόριανη, Βελεσιώτες, Σκάρμιτσα, Πουρνάρι, Τσατμά, Μαντασιά κ.λπ.
Ένας λόχος τοποθετήθηκε στον λόφο του Αγίου Γεωργίου [Πουρναρίου] ως προφυλακή. Άλλος λόχος τοποθετήθηκε πάνω στο λόφο Πετρομάγουλα.
Το 2ο Σύνταγμα είχε το δεύτερο τάγμα του προς το χωριό Πουρνάρι. Το Τάγμα αυτό τοποθέτησε δυο λόχους αριστερά του χωριού με την εντολή να υποστηρίξουν τις πυροβολαρχίες που ήταν πίσω απ’ αυτούς [ πάνω στην Περιστεριά]
Στην περιοχή γύρω από το χωριό τάχθηκαν πολλά τάγματα στη θέση Χάνι, στο Μύλο, Κακάρα
κ.λ.π.
Γύρω στις 9π.μ. της 5/5/1897 φάνηκαν δύο εχθρικές φάλαγγες που βάδιζαν από Φάρσαλα προς Δομοκό.. Η μεγαλύτερη φάλαγγα ακολούθησε το δρόμο Φάρσαλα –Δομοκό και στράφηκε κατά των θέσεων μας.
Γύρω στις 3μ.μ. όλες οι προφυλακές μας του κεντρικού μετώπου υποχώρησαν. Μια φάλαγγα προχώρησε προς την Κακκάρα με σκοπό να διασπάσει την αμυντική γραμμή. Συγχρόνως μια άλλη φάλαγγα, αφού έκαψε τα χωριά Βαρδαλή και Γιακαρόμπα, προχώρησε στο τότε χωριό Κουσλόμπα.
Οι Τούρκοι κατέλαβαν την Πετρομάγουλα και τον λόφο Άγιος Γεώργιος και το χωριό Κουσλόμπα. Από τον λόφο του Αγίου Γεωργίου και από τα χαρακώματα που βρίσκονταν αριστερά του δρόμου Φαρσάλων – Δομοκού ο εχθρός προσέλαβε τις θέσεις μας μπροστά στους Μύλους και τις θέσεις στην Περιστεριά.

Είναι μεγάλη η περιγραφή της μάχης καθώς υπάρχουν στοιχεία για τις θέσεις του στρατού. Λόγου τοπικού ενδιαφέροντος περιορίστηκα στα στοιχεία που συγκέντρωσα, που αφορούν την μάχη στην περιοχή του χωριού μας.