Οι αγαπημένοι βρικόλακες

Οι
βρικολακικοί μύθοι είναι στη μόδα τώρα περισσότερο απ’ ό,τι θυμόμαστε στην πρόσφατη ιστορία, εδώ και περίπου μία δεκαετία, της μεγάλης και της μικρής οθόνης.
Με την αναγέννησή του, λόγω της επιτυχίας του «Λυκόφωτος», ανατρέχουμε σε ορισμένα βαμπίρ που άφησαν στο σινεμά το στίγμα τους. Κατά τη βρετανική εφημερίδα «Δε ομπζέρβερ» αλλά και για εμάς ο αρχετυπικός βρικόλακας του σελιλόιντ είναι ο Μαξ Σρεκ του «Νοσφεράτου» του Φρίντριχ Μουρνάου. Το σιωπηλό αριστούργημα του Γερμανού σκηνοθέτη εκπλήσσει ακόμα, καθώς η σκιά του χεριού του Μαξ Σρεκ γραπώνει την καρδιά του θύματός του - μια αρχετυπική εικόνα που δεν σβήνει ποτέ.
Ακολουθούν ο σπουδαίος Ουγγαρέζος Μπέλα Λουγκόζι στον «Δράκουλα» του 1931, που έγινε ο ορισμός του απέθαντου κόμη για την εποχή του βωβού σινεμά, αλλά και ο νεότερος Γκάρι Ολντμαν του πολύχρωμου «Δράκουλα» (1992) του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Ο ψηλός και επιβλητικός Κρίστοφερ Λι μπορεί να είναι για πάντα ο φοβερός και τρομερός κόμης του βρετανικού στούντιο της Χάμερ Φιλμς, αλλά ο Ολντμαν υποδύθηκε το αιώνιο βαμπίρ σαν έναν τραγικό ερωτοχτυπημένο άντρα που τα έβαλε με τον Θεό.
Βαμπίρ έγινε και ο Τομ Κρουζ στη «Συνέντευξη με έναν βρικόλακα» του Νιλ Τζόρνταν, μία από τις καλύτερες, κατά τη γνώμη μας, ερμηνείες της καριέρας του.
Τελικά, ο Ρόμπερτ Πάτινσον της σειράς του «Λυκόφωτος» μπορεί να αρέσει ιδιαιτέρως στη σύγχρονη νεολαία με τα γαλάζια μάτια και τα ξανθά μαλλιά του, αλλά και οι προγενέστεροί του καλοί είναι, ανάμεσα σε αυτούς και λιγότερο γνωστοί, όπως ο Λανς Χένρικσεν της «Αγριας νύχτας» της Κάθριν Μπίγκελοου, ο Φεντερίκο Λούπι του «Cronos» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και ο Τζον Αμπλας του «Μάρτιν» του Τζορτζ Ρομέρο.
Αξέχαστοι θηλυκοί βρικόλακες έγιναν και η αισθησιακή Κατρίν Ντενέβ στο «Πάθος και αίμα», η πιτσιρίκα Λίνα Λέντερσον στο σουηδικό θρίλερ «Ασε το κακό να μπει», καθώς και η Ινγκριντ Πιτ στο «The vampire lovers» του Ρέι Γουόρντ Μπέικερ.